Şiir

Çocukluk işte

Düğün salonunda, masa üzerinde uyutulmuş çocuk gibi duymazdan geliyorum dünyayı,
üzerimde hırkalar yelekler,
terlemiş saçlarım,
bir kucakta varacağım eve,
parmak uçlarımdan öpecek beni annem,
belki de ıslak terli saçlarımdan
tüm enstürmanlar susar belki ama
ben yinede duymayacağım seni dünya.

#selçuközer

Daha Fazla Göster

Bir Yorum

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu